OGRÓD NA POLIGONIE.......SZCZĘŚCIE W OGRÓDKU

Szczęście w ogródku
Przyszło wiele lat temu.

Weszło przez dziurę w płocie,

Którego jeszcze nie było,

przysiadło, popatrzyło…

i poszło.

Na drugi rok wróciło.

Przycupnęło pod drzewkiem

jeszcze małym,

spojrzało na młody krzaczek, mrugnęło  i … zostało,

na zawsze.

Teraz sieje wraz ze mną,

kosi trawnik niewielki.

Plewi grządki marchewki,

buraczków i brukselki. 

Liczy płatki stokrotek,

nie stroni od motyki,

grozi mszycom i chwastom,

piecze pyszne szaszłyki.

Czasem legnie w hamaku

śmiejąc się po cichutku. I tak żyje ze mną

moje Szczęście w ogródku.

Hanna Danielak 

ROD im. 2 Armii WP w Poznaniu 

Działka H-98 

 Parada prezesów Zarządu ROD im. 2. Armii Wojska Polskiego

  Paweł

Oleksiewicz

16.04.1982 – 18.03.1984

  Adam

Kos

18.03.1984 – 22.09.1985

  Wacław

Stefaniak

22.09.1985 – 19.03.1986

  Roman

Pustelski

19.03.1986 – 16.04.1988

  Tadeusz

Dach

16.04.1988 – 15.10.1989

  Eugeniusz

Leśniewski

15.10.1989 – 31.01.1991

  Zdzisław

Śliwa

31.01.1991 –

H 179; R 2015

Ogród na poligonie…

 21 czerwca 1981 roku - obradował w Warszawie I Zjazd Krajowy Delegatów Polskiego Związku Działkowców.
W tym samym roku - 2 listopada dowódca Garnizonu Poznań przeznaczył 22 hektary poligonu Wyższej Oficerskiej Szkoły Służb Kwatermistrzowskich na Ogród Działkowy dla żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów oraz pracowników cywilnych wojska. Jednym z inicjatorów powstawania takich ogrodów był Henryk Rożenek. Dzięki niemu powstał w Poznaniu - wiosną 1979 roku – Pracowniczy Ogród Działkowy imienia Lotnictwa Polskiego. Ogród utworzono na terenie należącym do byłej jednostki wojskowej, a jego działkowcami zostali żołnierze zawodowi
i pracownicy cywilni Dowództwa Wojsk Lotniczych oraz kadra jednostek lotniczych Garnizonu Poznań. Jesienią 1981 roku powstał nasz - POD im. 2 Armii Wojska Polskiego.

Zima minęła w Ogrodzie na pracach organizacyjnych. Wiosną zaczęto je realizować. Wybraliśmy Zarząd POD z prezesem Pawłem Oleksiewiczem. Ten pierwszy Zarząd miał wyjątkowo dużo pracy. Trzeba było przeprowadzić niwelacją i rekultywacją terenu, wykonać prace geodezyjne, podzielić teren na 8 sektorów i 515 działek. To wszystko należało wykonać w bardzo krótkim czasie. Chodziło przecież o to, aby umożliwić dokonanie zasiewów, nasadzeń i wykorzystanie ziemi jeszcze wiosną. Udało się!.

Weszliśmy na działki już w maju 1982 roku. Trzeba przyznać, ze stało się to dzięki dużej pomocy dowódcy Garnizonu Poznań, jednostek oraz instytucji wojskowych, Wytyczono drogi i alejki, wykonano 12 ujęć wodnych, rozpoczęto budowę magazynu i ogrodzenia. Tego, ile pracy wykonali działkowcy trudno obliczyć, bo na przykład moja działka zasypana była kamieniami, gruzem, śmieciami, a nawet elementami wojskowymi zostawionymi na poligonie. Ponieważ gleba przeważnie nie nadawała się do uprawy, to musieliśmy ją do tego przystosować. Każdy z nas ogrodził działkę. Koszty tych oraz innych przedsięwzięć były duże. Partycypowali w nich członkowie POD. Wysokość wpisowego wynosiła tysiąc złotych, składki inwestycyjnej 2 tysiące, a składki członkowskiej – 1 zł za metr kwadratowy.

Dwa lata później mieliśmy już solidne ogrodzenie z czterema bramami, 25 pomp głębinowych - „abisynek”. Zakończono prace wiertnicze związane z tzw. dużą wodą. Powstały dwie studnie głębinowe, hydrofornia. Doprowadzając energię elektryczną postawiono budynek trafostacji. Pojawiły się dwa zbiorniki retencyjne na wodę – każdy o pojemności 50 tysięcy litrów. Szybko powstawały altany: murowane, drewniane lub wojskowe pełniące kiedyś rolę wozów sztabowych… Aby zmniejszyć koszt doprowadzenia wody, każdy z nas zamontował trzymetrowy odcinek rury i pomógł w pracach ziemnych. Większość tych oraz innych prac wykonaliśmy w powszechnym wówczas „czynie społecznym”.

 

W piątą rocznicę

powstania Ogrodu zakończono główne inwestycje - instalację wodociągową o długości ponad pięć kilometrów, stację transformatorową oraz roboty elektryczne, ogrodzenie zewnętrzne – prawie półtora kilometra. W roku 1988 powiększono Ogród od wschodniej strony – w pobliżu Fortu VII - gdzie powstał sektor skupiający 35 działek.
W realizacji tego rozwoju ponownie pomogło wojsko – komendanci dwóch szkól oficerskich – kwatermistrzowskiej i wojsk pancernych oraz Odział Lotniskowy. Ale były również kłopoty. Latem 1990 roku Obywatelski Klub Parlamentarny przedstawił w Sejmie projekt ustawy dążącej do likwidacji struktur organizacyjnych Polskiego Związku Działkowców. Groźne były również próby rozbijania go, skłócania, tworzenia pozazwiązkowych struktur. Grupa działkowców naszego Ogrodu rozpowszechniała nieprawdziwe informacje na temat działalności Zarządu POD, a zwłaszcza jego prezesa. Mimo, że stwierdzono bezzasadność zarzutów, to 31 stycznia 1991 roku prezes Zarządu Eugeniusz Leśniewski zrezygnował z pełnienia obowiązków zachowując funkcję gospodarza Ogrodu. Nowym prezesem został dr Zdzisław Śliwa.

W ostatnim roku pierwszego 10-lecia Ogrodu coraz bardziej odczuwaliśmy skutki wolnego rynku. Brak środków finansowych z budżetu centralnego, terenowego, z wojska i wzrost kosztów utrzymania i eksploatacji sprawił, że o inwestycjach mogliśmy tylko marzyć… Nienajlepszą sytuację POD w roku 1991 potęgował fakt, że wielu działkowców nie zapłaciło składek członkowskich, ani opłat za niewykonanie czynów społecznie-użytecznych na rzecz Ogrodu…

10. rok istnienia Ogrodu

kojarzy się z wielką suszą. Jednak dzięki pracom konserwacyjno-remontowym urządzenia wodociągowe wytrzymały obciążenie 3 razy większe od dotychczasowego! Lipiec 1994 to następny okres suszy. Tym razem brak wody spotęgowany był awarią pomp, którą usuwano trzy tygodnie. Jakby tego było mało, nawaliła trafostacja. Usuwanie tych awarii, ponowna budowa studni, to przyczyny rezygnacji z wielu ważnych remontów, z obchodów Dnia Działkowca.

            Kolejne lata to czas działań związanych między innymi z konserwacją urządzeń wodociągowych i energetycznych, opłotowania. Powstała komisja ekologiczna, informująca o ochronie i pielęgnacji, cięciu drzew oraz krzewów owocowych, prowadząca instruktaże. W 1999 r. przejęto teren po jednostce wojskowej. W budynkach - które były w opłakanym stanie - otwarto sklep spożywczy, a przede wszystkim świetlicę. Dużo sił i środków włożono w utworzenie nowego sektora „K”,

a w nim 45 działek.

10 lat później…

doprowadzono do tego sektora wodę, rozbudowano świetlicę i urządzono plac zabaw dla dzieci. Rok później, w ramach akcji „Bezpieczny Ogród” rozpoczęliśmy nocne patrolowanie – od listopada do kwietnia. W konkursie „Pracowniczy Ogród Działkowy 2004” zdobyliśmy II miejsce w okręgu poznańskim. W roku 2005 Ogród został laureatem ogólnopolskiego konkursu. W roku 2006 rozpoczęto budowę studzienek licznikowych. W roku 2007 - w konkursie okręgowym „Najpiękniejszy Ogród” – zajęliśmy pierwsze miejsce. Rok później zostaliśmy laureatem krajowego konkursu „Najpiękniejszy Ogród”. 3 czerwca 2009 r. dr Zdzisław Śliwa, prezes Zarządu ROD został Prezesem Zarządu Okręgowego Związku Działkowców w Poznaniu. To też było ważne dla nas wydarzenie.

            Od 30 października 2009 roku drzewko kongresowe Robinia pseudoacacia ‘Tortuosa’ zasadzone
w ROD im. 2 Armii WP upamiętnia I Kongres PZD – jedno z najważniejszych wydarzeń w ponad 120-letniej historii polskiego ruchu działkowego. Współpraca Ogrodu z Domem Dziecka, Stowarzyszeniem na Rzecz Osób z Chorobą Alzheimera oraz Stowarzyszeniem Przyjaciół Niedowidzących i Słabowidzących, współdziałanie z Centrum Innowacji Społecznej sic!, które organizuje Pikniki Senioralne, to wkład naszego ROD w rozwój idei ogrodnictwa działkowego otwartego także na potrzeby innych.

W trzydziestym roku

istnienia naszego Ogrodu jest 641 działek na powierzchni 24,5 ha, w tym jedna użytkowana przez Stowarzyszenie Osób Niewidomych i Słabowidzących. Większość nas, to wojskowi emeryci i renciści,  a także …  wdowy po nich, ich dzieci.           Rok 2012 także był dla nas udany, potwierdzający nasze trwałe miejsce w czołówce ogrodów Okręgu Poznańskiego. W konkursie „Rodzinny Ogród Działkowy” na szczeblu okręgowym nasz ROD zajął po raz drugi w historii I miejsce, za co otrzymaliśmy prawo reprezentowania Okręgu w konkursie krajowym roku 2012. Zajęliśmy w nim drugie miejsce!

                                                                                                                                                                           Andrzej Górczyński

Stronę redagują: Andrzej Górczyński i Mieczysław Marek                                                            H-225; R193; G199; B217